Witaj na stronie opisującej zawiłości świata przedstawionego na blogu. Strona stanowić ma swoisty odpowiednik FAQ, także nie bój się użyć ctrl+F, by znaleźć odpowiedzi na nurtujące Cię pytania. Jeśli po przeczytaniu tej zakładki nadal masz jakieś wątpliwości, nie bój się zapytać o nie w komentarzu bądź na odpowiednim kanale Discord.
ŚWIAT WILCZYM OKIEM
Na blogu wcielamy się w postać wilka (względnie innego psowatego). Choć fascynujące, rodzi to pewne problemy. Jako ludzie tak naprawdę nie możemy w stu procentach wyobrazić sobie, jak to jest być wilkiem. (Co więcej - nie jesteśmy w stanie nawet zbadać tego naukowo!) Na potrzeby bloga możemy przyjąć jednak pewne uproszczenia, które sprawią, że łatwiej będzie nam wczuć się w wilczą skórę.
- WĘCH jest kluczowym zmysłem dla psowatych i to za jego sprawą "widzą" one świat. Gdyby pies powąchał rosół, byłby w stanie powiedzieć, z czego i w jakich dokładnie proporcjach się składa. Na Dysharmonii możemy założyć jednak, że wilczy węch osłabł nieco w wyniku ewolucji po Rozbłysku - obszary mózgu odpowiedzialne za ten zmysł musiały ustąpić tym, które obsługują magię, mowę i lepszy wzrok. Nadal jednak wilki mają węch, obok którego ludzki nawet nie stał. Możemy więc założyć, że Twoja postać bez problemu wyczuje zapach innego wilka na futrze rozmówcy, wytropi zwierzynę po zapachu, zidentyfikuje właściciela zagubionego przedmiotu czy rozpozna, gdzie wcześniej przebywał strudzony wędrowiec.
- SŁUCH psowatych również jest dużo lepszy niż ludzki. Nie tylko są w stanie usłyszeć to, co dla nas jest za ciche, ale odbierają również częstotliwości wyższe niż ludzkie uszy (zapewne słyszeliście o specjalnych gwizdkach dla psów, których ludzie nie słyszą). Jako że raczej ciężko byłoby wyobrazić sobie, jak może brzmieć ten niedostępny dla nas fragment świata dźwięków, najwygodniej będzie założyć, że nasze postaci słyszą po prostu nawet i najcichszy szmer, lecz ultradźwięki pozostają dla nich niedostępne.
- WZROK to dla ludzi wiodący zmysł. Psowate tymczasem nie widzą nawet koloru czerwonego, który jest przecież składową wielu barw. Na potrzeby bloga możemy założyć, że po Rozbłysku zdolność widzenia czerwonego pojawiła się u psowatych w wyniku ewolucji, podobnie jak polepszenie ostrości widzenia, która teraz nie ustępuje ludzkiej.
- SMAK u psowatych również nie jest tak wysoko rozwinięty, jak u ludzi. Tutaj znów Rozbłysk ratuje nam tyłek i możemy założyć, że nasze postaci rozróżniają równie wiele smaków, co my sami. Nie widzę też przeszkód, by nasze postaci miały indywidualne preferencje smakowe, niekoniecznie zgodne z naturą.
- DOTYK w gruncie rzeczy nie powinien różnić się zbyt bardzo. Warto wspomnieć, że u psowatych najczulsze miejsca na ciele to opuszki łap oraz okolice nosa.
- BUDOWA ŁAP w wyniku ewolucji zmieniła się nieco, wciąż jednak wilcze łapy nie są tak sprawne, jak ludzkie dłonie. Możemy założyć, że nasze psowate nie mają wciąż przeciwstawnego kciuka, jednak potrafią niezależnie poruszać palcami przednich łap oraz przyginać je do wnętrza dłoni podobnie jak ludzie. Jeśli masz wątpliwości, czy Twoja postać powinna być zdolna utrzymać jakiś przedmiot - spróbuj złapać coś podobnego w rękę, nie używając kciuka i sam(a) odpowiedz sobie na to pytanie. :) Warto jednak pamiętać, że czworonożnemu zwierzęciu ciężko będzie się poruszać, trzymając coś w łapie.Myślę, że warto tu zaznaczyć, iż wilcze pazury są raczej tępe jak u psa i nie za bardzo nadają się jako broń. Niektóre postaci celowo piłują swoje pazury za pomocą kamieni tak, by mogły one zadać pewne obrażenia, jednak efektywność tego procederu jest mocno wątpliwa. Dopuszczone jest natomiast, by ostre pazury były wyjątkową cechą konkretnego osobnika, powstałą za sprawą magii.
- TRANSPORT PRZEDMIOTÓW wymaga posiadania odpowiedniego ekwipunku. O ile na krótką odległość wilk może coś przenieść w pysku (co utrudnia dyszenie, a więc prowadzi do większej męczliwości) lub w łapie, do dalszego transportu wymagany jest odpowiedni sprzęt, jak skórzana sakiewka zawieszona na szyi, drobny skórzany plecak czy uprząż z przymocowanymi kieszonkami.
- MOWA CIAŁA różni się znacząco od ludzkiej, chociażby ze względu na zupełnie odmienny plan budowy. Chciałabym podkreślić kilka aspektów, które często pojawiają się w Opowiadaniach
- generalnie możemy założyć, że mimika twarzy jest u wilków podobna jak u współczesnych ludzi - z jednym wyjątkiem: wilk nie może się zarumienić. To znaczy może, ale kto by to pod futrem zobaczył? Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, by poczuć nadmierne ucieplenie w tej okolicy, albo żeby włosy na policzkach w tej okolicy stroszyły się, gdy postać się wstydzi.
- miej na uwadze, że wilkom generalnie ciężko wykonywać gesty łapami. Wskazanie czegoś łapą jest w porządku, choć zdecydowanie wygodniej zrobić to czubkiem nosa. Ciężko jednak, by wilk np. założył łapy na piersi albo złapał się obiema łapami za głowę.
- W opisywaniu mowy ciała postaci można się do pewnego stopnia opierać na psim etogramie. Zestresowany pies np. obliże nos, ziewnie albo odwróci głowę, a agresywny zanim przejdzie do ataku zastygnie, rzucając wyzywające spojrzenie. Ważnym elementem wilczej ekspresji są również uszy i ogon - staraj się nie zapominać o nich, opisując zachowanie swojego wilka.
- LUDZIE
- LUDZKIE ARTEFAKTY
- DOSTĘPNE TECHNOLOGIE
- MEDYCYNA
- MIEJSCA ZAMIESZKANIA
- PORY ROKU, POGODA
- WIERZENIA
- HANDEL
- INNE WATAHY
- JĘZYK, PISMO
- TOWARZYSZE I ZWIERZĘTA
- POSTACI POBOCZNE I NPC
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz